het MOT

Red de bakovens! | Meer weten? | Geschiedenis van het brood en van de bakoven | Geschiedenis van het brood | Van graan tot brood

Van graan tot brood

De eerste landbouwers teelden al graan, maar hadden daarom nog geen brood. De stap van graan tot brood is namelijk niet zo vanzelfsprekend. Het brood zoals we het nu nog kennen is het resultaat van een lang leerproces.

De eerste graankorrels werden ongekookt en onrijp gegeten. Deze rauwe graankorrels zijn erg moeilijk verteerbaar en hebben maar een beperkte voedingswaarde. Al snel ontdekte men dat geroosterde korrels niet alleen smakelijker, maar ook beter verteerbaar zijn en dus meer energie opleveren. Een bijkomend voordeel van geroosterd graan is dat het beter bewaard kan worden.

Pas wanneer men van granen een gekookte brij of pap wist te bereiden, had men een volwaardige en voedzame maaltijd. Voor pap kunnen alle graansoorten gebruikt worden. Dat verklaart meteen ook de populariteit en de wijde verspreiding van pap in de wereld: van havermoutpap en gerstebrij over polenta tot porridge. In sommige culturen eet men nu nog enkel pap en kent men geen brood.

We mogen pas echt van brood spreken wanneer het gaat om gerezen deeg. Wanneer men niet gerezen deeg bakt, spreken we van een meelkoek (bijv. de tortilla uit Midden-Amerika). De stap van pap naar meelkoek is snel gemaakt. De mens ontdekte al gauw dat pap die op een heet oppervlak gebakken wordt, verhardt en verandert in een koek. De meelkoek is trouwens een ideaal reisvoedsel want het is licht, voedzaam en lang houdbaar. In Syrië en Turkije bakte men al zo'n 11000 jaar geleden meelkoeken. Bij ons al van in de Nieuwe Steentijd, ongeveer 6000 jaar geleden.

< Het belang van graan | index | Het eerste brood >