NATIONAAL VISSERIJMUSEUM VAN OOSTDUINKERKE

Pastoor Schmitzstraat 5, B-8670 Koksijde (Oostduinkerke)

Tel. 32 (0)58-51 24 68

Het Nationaal Visserijmuseum van Oostduinkerke ligt idyllisch genesteld in een stemmig groen plekje midden in het dorpscentrum.

In het museum wordt de geschiedenis van 20 eeuwen Vlaamse visserij weergegeven. De scheepsbouwzaal, met een rijke verzameling werktuigen en een model van een scheepstimmerwerf, brengt de bouw van het houten vissersvaartuig in beeld. Indrukwekkend is de lange reeks scheepsmodellen. Chronologisch opgesteld, tonen meer dan 50 maquettes de diverse scheepstypes die voor de visserij werden ingezet.

Visserijtechnieken worden toegelicht aan de hand van foto's, didactische tekeningen en allerhande gebruiksvoorwerpen.

Oostduinkerke is de enige plaats ter wereld waar de garnaalvisserij te paard nog wordt beoefend. Oude foto's, schilderijen en een "levensechte" voorstelling van een garnaalvisser besteden aandacht aan dit onderwerp.

In de nieuwe museumvleugel maakt de bezoeker kennis met de grote havenmaquette. De diverse onderdelen, zoals onder meer: vismijn, sluizencomplex, scheepswerf en toeleveringsbedrijven, loods- en reddingsdiensten, enz.. zijn er te zien. Aan de hand van enkele educatieve programma's worden de havenbedrijvigheid en de visserij toegelicht.

De visser van vandaag is een technieker geworden. Hij moet in staat zijn, om in de brug van het schip, allerhande elektronische apparatuur te kunnen bedienen en om de diverse kleurenschermen te kunnen interpreteren. Dit mag blijken uit de ingerichte stuurcabine in het museum.

Schilderijen en beeldhouwwerken nemen ons mee naar een tijd die, in de tijd van computer en beeldscherm, meer en meer irreëel gaat lijken. Kunstenaars als L. Artan, A. Boudry, E. Farasyn, A.Chrahay en anderen wisten de zee en het leven daar rond op een sublieme wijze weer te geven.

In het vissershuisje, een kopie van een visserswoning van een kleine honderd jaar geleden, ervaart men hoe de vissers woonden en leefden, verstoken van elke vorm van comfort. Rond de "buzestove" werden heel wat spookverhalen verteld. De visser van weleer was bijgelovig en het volksgeloof was diep ingeburgerd. Dit volksgeloof wordt in beeld gebracht in de stand van de ex-voto's en bedevaartsoorden langs onze Vlaamse kust. Ook de visserskapel "O.-L.-Vrouw van Troost in Nood" op het erepark refereert aan dit gegeven. Op het erepark zelf leest de bezoeker 358 namen van "op zee gebleven vissers" tussen 1938 en vandaag.